Mijn naam is Karin van der Waals en ik ben 50 plus. Mijn dagbesteding bestaat voornamelijk uit alles wat met voeten te maken heeft. Ik ben Basis pedicure en in opleiding voor Medisch pedicure. Ik heb een goedlopende praktijk in Almere- Buiten. Mijn cliënten variëren van drukbezette 30 plussers die graag onderhoud aan hun voeten willen. Er komen mensen van alle leeftijden die probleemvoeten hebben (kloven, schimmelnagels, likdoorns, droge huid, etc…) en/of advies nodig hebben. We komen er altijd uit, zodat het probleem opgelost wordt. En uiteraard de oudere onder ons weten mijn praktijk moeiteloos  te vinden. 

Hoe het begon
Mijn fascinatie voor voeten is begonnen door mijn zoon; toen 14 jaar oud, inmiddels is hij 33 jaar. Hij was een gewone puberzoon, elke vraag over zijn bezigheden werden afgewimpeld en tijd samen was eigenlijk een soort van voltooid verleden tijd. Tot ik op een middag voorstelde om even de nagels van zijn tenen te knippen. Hij stemde tot mijn verbazing in met de woorden: ‘Als je maar niet in mijn tenen knipt!’
Op het moment dat ik zijn nagels begon te knippen, begon hij te kletsen, over school, wat hem bezig hield en wat zijn plannen waren. Het was geen zwaar of diepgaand gesprek, het was gewoon een beetje chitchatten over ditjes en datjes. Vanaf die middag werd de nagelknipper mijn tool om van tijd tot tijd in contact te blijven met mijn puberzoon.

Tot op de dag van vandaag ben ik zijn vaste pedicure.

Peru
Ik heb van 2006 tot 2009 in Peru ( Ayacucho)  als vrijwilligster gewerkt met straat en weeskinderen. Nadat ik het vertrouwen had gewonnen van de kinderen, ben ik, naast mijn andere werkzaamheden in Peru, begonnen met de voeten van de kinderen te verzorgen, met voornaamste reden reden voor een praatje… Ik knipte de nageltjes van de wees, straat en kansarme kinderen, eelt was er niet. Ik deed lekkere zeep in een voetenbad en masseerde de voetjes. Nu ik inmiddels pedicure van beroep ben ga ik 1 x maal per jaar naar Peru voor een maand om de voeten te verzorgen, maar dan met de juiste materialen en nodige kennis…  De planning ligt op januari 2020. 

Het was destijds in 2006 een bijzondere periode in mijn leven, zó bijzonder dat ik er een boek over heb geschreven. Inmiddels in 2e druk verschenen! Ik kan wel zeggen dat deze ervaring mijn leven totaal heeft veranderd. 
Cappuccino met karakter

Portugal
Na jaren van schrijven ben ik in Portugal beland.  Ik had Nederland niet helemaal verlaten, ik heb een woning in Amsterdam waar ik de zomermaanden graag vertoef. Ik onderhield tuinen in de wintermaanden in het zuiden van Portugal in ruil voor wonen. Al snel liep ik tegen een prachtige oude blauwe Volkswagenbus  aan. Een LT 28 uit 1980. Dat was een lang gekoesterde wens om ooit nog eens een busje te hebben. Ik noemde haar Cigana Azul, wat blauwe zigeunerin in het Portugees betekend. Binnen no-time had ik de bus omgetoverd in een supergezellig klein huisje op wielen. 

Zoals eerder verteld woonde ik in Portugal in de wintermaanden en in de zomer reed ik met de oude bus naar Holland om daar van de zon te genieten. 

Pedicure 
Wonen in een bus is leuk, maar je moet wel iets te doen hebben, anders is het saai. De bus was omgetoverd in een klein huisje, een soort zolderkamer op wielen… Ik besloot op een mooie zondagmorgen (2014)  mijn deuren te openen om voeten te gaan verzorgen. Nagels knippen, eelt verwijderen en als ik het lef had, likdoorns uitpeuteren. Baat het niet dan schaad het niet, was mijn overtuiging. Ik heb de mazzel gehad dat ik in Peru van een Sjamaan geleerd heb om met kruiden prachtige voetwassingen te geven. Ik heb geleerd hoe ik moet plukken, de droogtechniek en de voetwassingen. Ik dacht ik ga het combineren; Kruiden, voetwassingen en nagels knippen. 

Voetenbad en kruiden
Ik kocht een plastic voetenbad en zette een bordje met pedicure op straat. In Portugal is het bijna altijd mooi weer, het leven speelt zich voornamelijk buiten af. Mijn nagelknipper en een vijl lag ik op een schaaltje en zette mijn stoel buiten. Een handdoek, watjes en babydoekjes waren de rest van mijn materiaal. Ik deed mijn geplukte kruiden uit Portugal in een zwarte mosselpan en kookte het geheel, de geur was goddelijk! Na een geurend voetenbad knipte ik de nagels en vijlde eelt, waar nodig was. En uiteraard een voet- massage als afronding.  Na een behandeling kookte ik de nagelknipper en de vijl uit in een oud pannetje en daarna drenkte ik de bij elkaar gescharrelde materialen in de alcohol.  

Ruilen
Het begon met de voeten van de vissersmannen uit Fuseta en daarna is het losgebarsten in de Algarve. Van jong tot oud, in verschillende talen, met allerhande voeten. Ze wilden allemaal een kruidenvoetenbad met een pedicure proberen. Het was één groot ruilproject! Ik heb geruild om te douchen, om mijn kleding te wassen, om mijn bus te laten repareren en om gratis op campings te staan. Mijn haren werden geknipt en er werd een trapje getimmerd om in mijn bus te stappen.
De Algarve staat bekend om zijn (buitenlandse) spirituele inwoners, die bijzondere dingen doen. Ik heb over hete kolen gelopen, bijna het loodje gelegd in een zweethut en al mijn spieren zijn gemasseerd en dat allemaal in ruil voor een kruidenvoetenbad, voetwassing met pedicure. 

Na verloop van tijd had ik vaste plekken in de Algarve. Als ik aan kwam rijden in mijn blauwe busje, deden mensen spontaan hun schoenen uit…

En toen kwam de liefde
Maar zoals het in het leven gaat: je hebt een begin een midden en een einde. Zo kwam er door een leuke man een einde aan mijn zwerversbestaan. De liefde heeft mij terug naar Nederland gehaald. Toen wij een jaar een relatie hadden heb ik mijn busje verkocht en ben mij gaan richten op de opleiding Pedicure en inmiddels Medisch pedicure. Wat ooit begon met mijn eigen vertrouwde nagelknipper op straat, is uitgemond tot een professionele gediplomeerde pedicure. 

Zo kan het lopen… 

Karin van der Waals