Mijn naam is Karin van der Waals, geboren in een echte Amsterdamse familie en ik ben 50 plus. Mijn dagbesteding bestaat voornamelijk uit alles wat met voeten te maken heeft. Hetzij in de praktijk of voor mijn studie: Medisch pedicure.

Hoe het begon
Mijn fascinatie voor voeten is begonnen door mijn zoon; toen 14 jaar oud, inmiddels is hij 32 jaar. Hij was een gewone puberzoon. Elke vraag over zijn bezigheden van werden afgewimpeld en tijd samen was eigenlijk een soort van voltooid verleden tijd. Er leek geen boe of bah meer uit hem te komen, behalve de vraag wat we aten en of er nog Cola was. Tot ik op een middag – gewoon op de bank – voorstelde om even de nagels van zijn tenen te knippen. Hij stemde tot mijn verbazing in met de woorden: ‘Als je maar niet in mijn tenen knipt!’
Op het moment dat ik zijn nagels begon te knippen, begon hij te kletsen, over school, wat hem bezig hield en wat zijn plannen waren. Het was geen zwaar of diepgaand gesprek, het was gewoon een beetje chitchatten over ditjes en datjes. Vanaf die middag werd de nagelknipper mijn tool om van tijd tot tijd in contact te blijven met mijn puberzoon.

Tot op de dag van vandaag ben ik zijn vaste pedicure in moedervorm.

Peru
Ik heb van 2006 tot 2009 in Peru ( Ayacucho)  als vrijwilligster gewerkt met straat en weeskinderen. Het waren jaren van heen en weer pendelen tussen Nederland en Peru. Nadat ik het vertrouwen had gewonnen van de kinderen, ben ik, naast mijn andere werk in Peru, begonnen met de voeten van de kinderen te verzorgen, met voornaamste reden reden voor een praatje… Al gauw wisten de kinderen mij te vinden en gaven maar al te graag hun voetjes in mijn handen.

Het was een bijzondere periode in mijn leven, zó bijzonder dat ik er een boek over heb geschreven. Inmiddels in 2e druk verschenen!
Cappuccino met karakter

Portugal
Na jaren van schrijven ben ik in Portugal beland. Ik woonde in piepkleine huisjes. Vaak was het een ruilproject van buitenlanders die alleen tijdens vakanties in het huis woonden. Ik had Nederland niet helemaal verlaten, ik heb een woning in Amsterdam waar ik de zomermaanden graag vertoef. Ik onderhield tuinen in de wintermaanden in Portugal in ruil voor wonen. Al snel liep ik tegen een prachtige oude blauwe Volkswagenbus uit 1980 aan. Een LT 28. Dat was een lang gekoesterde wens om ooit nog eens een camper te hebben. En daar was ze dan, precies wat ik zocht! Ik noemde haar Cigana Azul, wat blauwe zigeunerin in het Portugees betekend. Binnen no-time had ik de bus omgetoverd in een supergezellig klein huisje op wielen.

Zoals eerder verteld woonde ik in Portugal in de winter en in de zomer reed ik met de oude bus naar Holland om daar van de zon te genieten. 

Pedicure 
Wonen in een camper is leuk, maar je moet wel iets te doen hebben, anders is het flink saai. De camper was ingericht als een klein huisje en ik had de motor zo goed als maar kon onder controle. Ik besloot op een mooie zondagmorgen (2014)  mijn deuren te openen om voeten te gaan verzorgen. Mijn zoon en de kinderen van Peru hadden er zoveel baat bij, dat ik dacht dat het op volwassen ook zou kunnen lukken. Baat het niet dan schaad het niet, was mijn overtuiging.  

Voetenbad en kruiden
Ik kocht een voetenbad en zette een bordje met pedicure op straat. In Portugal is het bijna altijd mooi weer, dus het leven speelt zich voornamelijk buiten af. Mijn nagelknipper en een vijl lag ik op een schaaltje en zette mijn stoel buiten. Een handdoek, watjes en babydoekjes waren de rest van mijn materiaal. Ik deed geplukte kruiden in het voetenbad – rozemarijn, salie en lavendel- , de geur was goddelijk! Na een behandeling kookte ik de nagelknipper en de vijl uit in een oud pannetje. 

Ruilen
Ik begon met de voeten van de vissersmannen uit Fuseta en daarna is het losgebarsten in de Algarve. Van jong tot oud, in verschillende talen, met allerhande voeten. Ze wilden allemaal een kruidenvoetenbad met een pedicure proberen. Het was één groot ruilproject! Ik heb geruild om te douchen, om mijn kleding te wassen, om mijn bus te laten repareren en om gratis op campings te staan. Mijn haren werden geknipt en er werd een trapje getimmerd om in mijn bus te stappen.
De Algarve staat bekend om zijn (buitenlandse) spirituele inwoners, die bijzondere dingen doen. Ik heb over gloei-hete kolen gelopen, bijna het loodje gelegd in een zweethut en al mijn spieren zijn gemasseerd en dat allemaal in ruil voor een kruidenvoetenbad met pedicure. 

Na verloop van tijd had ik vaste plekken in de Algarve. Als ik aan kwam rijden deden sommige mensen spontaan hun schoenen uit…

En toen kwam de liefde
Maar zoals het in het leven gaat: je hebt een begin een midden en een einde. Zo kwam er door een leuke man een einde aan mijn zwerversbestaan. De liefde heeft mij voorgoed terug naar Nederland gehaald. Toen wij een jaar een lat-relatie hadden heb ik mijn busje verkocht. Nu pendel ik tussen Almere (waar de praktijk is) en Amsterdam, (daar waar mijn woning is). 

Terug in Holland
Inmiddels ben ik gediplomeerd Basis pedicure en kan ik gebruik maken van prachtige praktijkruimte in Almere-buiten. Tevens ben ik in opleiding voor Medisch pedicure (Pediroda) die ik eind 2019 af zal ronden. 

Het begon op straat
Wat ooit begon met mijn eigen vertrouwde nagelknipper op straat, is uitgemond tot een professionele gediplomeerde pedicure. Zo kan het lopen… 

Karin van der Waals

praktijkruimte-huren-almere