Mijn voeten

Ik zit, ik kijk.
Mijn voeten, wie kijkt er ooit naar zijn voeten.
Ze hebben mij leren lopen,
zodat ik mijzelf kon dragen.
Ze hebben mij doen dansen,
om het plezier te voelen in mijn lijf.
Ze hebben geslenterd,
omdat ik wilde genieten van de mooie dingen om mij heen.

Ze hebben gesloft,
omdat ik soms zo moe was.
Ze hebben gestruikeld,
om de fouten die ik steeds weer beging.
Ze hebben gerend,
om te vluchten ver weg van het verdriet,
wat mij achtervolgde.
Maar steeds weer hebben ze zich
stevig staande gehouden,
zodat ik de kracht zou blijven voelen
om door te lopen,
om de levensloop tot het einde te volbrengen.

Margriet


Margriet is verhalenschrijfster voor Damespraatjes